احمد منزوى

2002

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى )

ارشاد الطالبين . غلام رسول قريشى صديقى هالايى . در احوال پيران سند و سخنان ايشان . حديقه ، تتوى ، پيشگفتار 16 . ارشاد المسلمين الى اولاد امير المؤمنين . ثقة الاسلام اصفهانى ، سيد عبد اللّه ( زاده‌ى 1285 ق ) فرزند سيد محسن فرزند امير محمد باقر . تبارنامه‌ى خاندانش است كه مىرسند به عبيد اللّه اعرج و سيد سجاد ( ع ) . ذريعه 11 / 59 « رسالة ارشاد . . . » . ارشاد المعانى . قادر عالم ( يا علم ) . آغاز : بشنو از نى چون حكايت مىكند . * وز جدائيها شكايت مىكند ( آغاز برابر مثنوى معنوى مولوى است ) . هند ، مدرس 3 / 768 ، 783 . ارشاد نامه . بيدوازى ، فقير شاه على فرزند محمد به شكر اللّه اسفراينى . ( بيدواز : 1 - كوهىست در فرارود ، 2 - دهىست در شهرستان قوچان . لغت‌نامهء دهخدا ) ، نام اجازه دهنده به مثابهء امضا در پايان ارشادنامه آمده است . در آن گويد : چون كمال الدين شكر اللّه مدت پانزده سال در خدمت بوده و پيوسته خدمات خانقاه را انجام داده و به شرايط طريقت مواظبت كرده است ، مأذون به ارشاد طالبان مىباشد . و از سفارش‌هايش به مريد آنكه « تعبير واقعات هر كس مناسب حال او گويد » مىباشد . در سرنامه به نام « اجازت‌نامهء ارشاد » است . آغاز : شكر و سپاس حضرت شكورى را كه شكر شاكران انعام و افضالش شكرىست كه از زبان . مشترك 11 / 865 ( 1 نسخه ) ؛ نسخه‌ها 2 / 1024 « ارشادنامه » ؛ دايرة المعارف ش 2 / 264 عكس ؛ گنج 4 / 2082 « ارشادنامهء شكر اللّه اسفراينى » . ارشاد نامه . خبوشانى ، حاج محمد ، به برزش آبادى . نگارنده از گروه گبرويان و نوربخشى سدهء نهم فرارود است . و 37 تن از پيران نامى ، از آن ميان شيخ عماد الدين فضل اللّه برزش‌آبادى طوسى از خلفاى وى هستند . اين برزش‌آبادى از اعيان‌زادگان بود ، كه به سرعت غير معمولى به خلافت او مىرسد . نفيسى ( 1 / 322 ) برزش‌آبادى و تاريخ مرگ او را در فتنهء ازبكان ( 914 ق / 8 - 1509 م ) در مشهد ياد كرده است . و بار ديگر در ( 1 / 565 ) از وى و مرادش حاجى محمد قوچانى ، و از اين « ارشادنامه » نشانى كاملى داده است . جز آنكه نگفته از كجا نقل مىكند ، در ص 40 نام اجازه‌دهنده حاجى محمد قچانى آمده است اجازه‌نامه‌اىست به « شيخ عماد الدين فضل اللّه بن خواجه علاء الدين على بن صدر مكرم خواجه كمال الدين برزش‌آبادى طوسى ، كه در مدت اندك ، كمتر از يكسال به حليهء كمال محلى شده ، در اواسط ذيقعدهء سبع و تسعين و ثمانمايه ( 897 ق / 1492 م ) كه درويشان به زيارت سلطان طريقت . . . سلطان ابو سعيد ابى الخير به مهنهء مباركه سرفراز شده بودند « ارشادنامه » اين فرزند سربلند بر سبيل تعجيل صادر شد . . . » براى برزش‌آبادى ( - مشترك 3 / 1844 « شرح لمعات » ) . آغاز : حمدنا محدود حضرت معبودى را كه عدد پيرامون سرادقات عزت احديت او نتواند شد . . . سبحان خالقى كه صفاتش ز كبريا * - بر خاك عجز مىفكند عقل انبيا . مشترك 3 / 1859 و 11 / 832 « ارشادنامهء عماد الدين فضل اللّه » ( 1 نسخه ) ؛ نسخه‌ها 2 / 1025 كه نادرست اجازه دهنده عماد الدين